GR4340005 - Όρμος Σούγιας - Βάρδια - Φαράγγι Λισσού μέχρι Άνυδρους και παράκτια ζώνη

Κωδικός
GR4340005
Τύπος
SCI
Ημερομηνία πρώτης συλλογής δεδομένων
01/03/1995
Ημερομηνία πρότασης ως SCI
01/04/1997
Ημερομηνία επιβεβαίωσης περιοχής ως SCI
01/09/2006
Ημερομηνία καθορισμού ως SAC
01/03/2011
Εθνική νομική αναφορά του καθορισμού της περιοχής ως SAC
Law 3937/29-3-11 (OJ 60 A)
01/05/2009

Χάρτης

Ποιότητα

Η οικολογική αξία της περιοχής βασίζεται στα ακόλουθα στοιχεία: 1) στην αφθονία των τύπων οικοτόπων, 2) στο μεγάλο αριθμό ενδημικών και τοπικών ενδημικών της ιδιαίτερα πλούσιας χλωρίδας, 3) στην παρουσία σημαντικών θέσεων για τις ορχιδέες, 4) στην παρουσία ειδών πανίδας που προστατεύονται από διεθνείς συνθήκες, 5) στη Βυζαντινή αρχαιολογική θέση της Λισσού που εκπροσωπεί τα πολιτισμικά στοιχεία της περιοχής.
Άλλα σημαντικά είδη της κατηγοριοποίησης D:
Σπονδυλωτά: Ο σκαντζόχοιρος Erinaceus concolor nesiotes προστατεύεται από την Ελληνική νομοθεσία (Προεδρικό Διάταγμα 67/81). Φυτά: η Lamyropsis cynaroides θεωρείται σπάνια για την Ελλάδα και την Ευρώπη (Κόκκινος Κατάλογος IUCN) ενώ η Ranunculus creticus θεωρείται σπάνια για την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο (Κόκκινος Κατάλογος IUCN).

Άλλα χαρακτηριστικά

Η περιοχή βρίσκεται στη νότια ακτή της δυτικής Κρήτης από την οποία εξαπλώνεται προς το εσωτερικό του νησιού για περίπου 6χλμ. Στα δυτικά, το ρέμα Διχαλώματα εκτείνεται από την ακτή μέχρι το χωριό Ανύδροι όπου και συναντά το δρόμο. Ο τελευταίος συνεχίζει προς τα βόρεια, αποτελώντας έτσι το δυτικό σύνορο της περιοχής. Στα ανατολικά, το όριο είναι για άλλη μια φορά ο δρόμος που αρχίζει από το χωριό Σούγια και συνεχίζει προς βόρεια. Τέλος, το ρέμα Καμαριανό και η θάλασσα αποτελούν τα φυσικά όρια της περιοχής προς βόρεια και δυτικά, αντίστοιχα. Το θαλάσσιο τμήμα της περιοχής στο Λιβυκό Πέλαγος, περιλαμβάνει υφάλους και εκτεταμένα υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας Posidonia oceanica. Με εξαίρεση δύο μικρές περιοχές στο ανατολικό και δυτικό άκρο, όπου η παραλία είναι αμμώδης, η υπόλοιπη ακτή είναι βραχώδης και με απότομους γκρεμούς, ένα φυσικό καταφύγιο για πολλά σπάνια και ενδημικά είδη χλωρίδας. Η παρουσία ενάλιων σπηλαίων στην παράκτια ζώνη είναι επίσης χαρακτηριστική. Δάση πεύκων Pinus brutia και ψηλοί θαμνώνες άρκευθων Juniperus phoenicea εντοπίζονται στην εσωτερική ζώνη μαζί με αείφυλλες σκληρόφυλλες λόχμες που κυριαρχούνται από χαρουπιές και ελιές. Υπάρχει επίσης ένα σημείο με ομογενή βλάστηση από ψηλά ρείκια Erica manipuliflora, ιδίως σε ξηρά εδάφη στις πλαγιές (τύπος οικοτόπου που δεν περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι). Η τοποθεσία περιλαμβάνει έναν μεγάλο αριθμό από πηγές, ρέματα και κοίτες φαραγγιών με χαρακτηριστική παρόχθια βλάστηση. Πλατάνια (Platanus orientalis) σχηματίζουν στενές γαλαρίες και μικρά άλση κατά μήκος των υδατορεμάτων και των πηγών, συχνά μαζί με χαμηλή βλάστηση από πικροδάφνες Nerium oleander. Οι θαμνώδεις λυγαριές Vitex agnus-castus είναι επίσης υγρόφιλες, εμφανιζόμενες κυρίως κατά μήκος των ρεμάτων, συνήθως κοντά στη θάλασσα. Τα πετρώματα της ενδοχώρας, οι κινούμενες σάρες και οι ασβεστολιθικές πλάκες, είναι επίσης σημαντικά στοιχεία του τοπίου. Φυσικά χαρακτηριστικά, όπως οι πολύ απότομες πλαγιές λειασμένων βράχων, ασβεστολιθικά βραχώδη υπολείμματα, πατάρια και λεπτές σχισμές συνδυασμένα με δυσμενείς κλιματολογικές συνθήκες συμβάλλουν στο καθεστώς καταφυγής και το υψηλό επίπεδο ενδημισμού σε αυτούς τους οικοτόπους. Τέλος, στις μικρές κηλίδες γυμνού εδάφους ή στον υποόροφο των σχηματισμών πεύκου P. brutia και των ελαιώνων, πολυάριθμα γεώφυτα βρίσκουν θέση, συμπεριλαμβανομένων αρκετών ενδημικών ορχιδεών.

Τεκμηρίωση

1) [3.2.d., 3.3.]

1) Chondropoulos B.P. 1989. A checklist of Greek reptiles. II. The snakes. Herpetozoa 2(1/2): 3-36.

[3.3., 4.3.]

2) Ministry of Environment Physical Planning and Public Works. 1990. (Work Team: A. Legakis et al). Erevnitiko programma. Meleti ton akton tis kritis pou parousiazoun oikologikes diatarahes (Research Programme. Study of the coasts of Kriti that present ecological disturbances). Dept. of Biology. University of Crete, p. 228.

[3.2.g., 3.3.]

3) Turland N.J., L. Chilton and J.R. Press. 1993. Flora of the Cretan Area. Annotated Checklist & Atlas. The Natural History Museum, London, p.439.

[3.2.d., 3.3.]

4) Wettstein O.v. 1953. Herpetologia aegaea. Sitz.-ber. Oesterr. Akad. Wiss. Wien 162: 651-833.

[3.3.]

5) Zoological Museum, Department of Biology, University of Athens. 1995. Apeiloumena, prostatevomena kai endimika eidi zoon tis Elladas (Threatened, protected and endemic animal species of Greece). A. Legakis (ed). Athens, p.35.

6) Helelnic Society for the Study and Protection of the Monk Seal (HSSPMS). 1995. Information and rescue network in Greece. (3.2.c)

7) Helelnic Society for the Study and Protection of the Monk Seal (HSSPMS). 1994. Continuation of establishment of a rescue network for orphan, wounded and sick seals and gathering of seal observations from the whole Greece. Function of the seal treatment and rehabilitation center in Alonnisos. Final Report. EU Contract No 4-3010 (92)7829, p 112. (3.2.c)

8) Georghiou K. 1995. Checklist of Endemic, Rare and Threatened Plants of Greece. Draft. University of Athens. (3.3, 3.4, 4.2) 9) Martens J. 1967: Plecotus austriacus (Fischer) auf Kreta; mit Bemerkungen zu weiteren Arten (Mammalia, Chiroptera)o Bonn. Aiil. Beitro 18: 253-2570

Αναφορά: Natura 2000 φόρμα δεδομένων (αγγλικά), έκδοση βάσης 7 Φεβ 2014